Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast


Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast.

Het leven wiebelt. Soms slingert het zacht heen en weer, zoals een kind op een schommel. Misschien geef je het dan, net als dat kind, vol vertrouwen een extra duwtje, en ga je almaar hoger. Maar het leven kan ook wankelen, een kant op waggelen die je helemaal niet uit wil. Of het kan danig schudden en schokken, zodat je grondvesten daveren.
Op al deze momenten zijn er woorden.
WiebelWoorden zoekt ze samen met je op.
Omdat woorden helpen herinneringen te bewaren en belevenissen te delen. Omdat woorden een houvast bieden. En omdat het bijzonder prettig is woorden aan papier toe te vertrouwen.

Op dit blog vind je vooral woorden terug die binnen in mij wiebelden. Die zich puzzelden tot een anekdote, verhaal of gedicht.
Wiebel tijdens het lezen gerust mee op hun ritme.
Posts tonen met het label mensen met een beperking. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mensen met een beperking. Alle posts tonen

zondag 23 juni 2013

Hasta la vista

Als we tijdens het weekend 's avonds niet de deur uitgaan, kijken we vaak naar een film op tv die we eerder hebben opgenomen. Omdat Zoonlief de voorbije weken een paar keer heeft mogen meekijken, is hij geïnteresseerd in welke film we vanavond zullen zien.
Dat is 'Hasta la vista'.
'Waarover gaat die film?' vraagt Zoonlief.
'Over drie jongens met een handicap die samen op vakantie gaan naar Spanje,' antwoord ik.
'Lijkt me saai,' reageert Zoonlief.
Ik knik alleen.

Even later diept Zoonlief plots een oud TV-blad op waarin een artikel over 'Hasta la vista' staat.
'Waarom staat hier een blote mevrouw bij?' vraagt hij.
'Omdat ook jongens met een handicap graag eens vrijen,' antwoord ik zo nonchalant mogelijk.
'Zo,' zegt hij, 'nu begrijp ik waarom hier 'hartverwarmende tragikomedie' is geschreven.'
Hij leest nog even verder.
'Zijn jullie hier eigenlijk niet een beetje te jong voor?' klinkt het dan.

donderdag 7 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (extra)

Officieel eindigde de gedichtenweek gisteren. Maar tellen is niet mijn beste kant. Ik knoopte ik er nog een dag aan. Zo trakteer ik je ook vandaag op een gedicht dat werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.
Geniet van dit extraatje!

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Slaap als een schaap
Slaap als een schip
schapeke
schipeke
kindje wipeke
slaap zacht en stil
Sstt!!!

             Brenda
 

woensdag 6 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (7)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Hij is weggegaan,
als een weerlicht,
als een flits.

De deur staat open.
Dan weet ik dat
hij weer binnen kan.

                Tania
 

dinsdag 5 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (6)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Mijn ogen

Bruine ogen
andere ogen dan
iemand anders
Grote ogen
om goed te zien
Een bril
om beter te zien

           Roel

www.gedichtendag.be

maandag 4 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (5)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Soms voel ik me niet zo lekker
voor het slapengaan.
Ik mis je veel te veel.
Ik droom dat je terugkomt.

Soms voel ik me niet zo lekker
bij het wakker worden.
Ik mis je veel te veel.
Ik wil je terug.

                  Martine

www.gedichtendag.be

zondag 3 februari 2013

Gedichtenweek 2013(4)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Dan droom ik
als ik slaap
Dan droom ik
ik voel dat ik droom
van walvissen
en dolfijnen
ze leven verder
Het voelt niet echt
maar…
een beetje raar

           Peter

www.gedichtendag.be

zaterdag 2 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (3)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


De sterren en de maan
zie ik aan de hemel staan

De maan is niet rond
er is een stukje uit

Het is nacht
Het is koud

Ik zie het door de ruit

                Gerrit

www.gedichtendag.be

vrijdag 1 februari 2013

Gedichtenweek 2013 (2)

De eerste Poëzieweek loopt nog tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


ik groet ook
mijn visjes
elke morgen
ze zijn blij
ik praat tegen
de vissen
ze groeten mij

          Filip

www.gedichtendag.be

donderdag 31 januari 2013

Gedichtendag/ -week 2013

Vandaag vindt de 14de Gedichtendag plaats. Hij is meteen de start van de eerste Poëzieweek die loopt tot 7 februari. In heel Vlaanderen en Nederland zijn er tal van activiteiten. Zo ook op deze blog.
Gedurende deze week post ik dagelijks een gedicht dat door iemand met een verstandelijke beperking werd gemaakt tijdens een poëzieatelier dat ik begeleidde.

Geïnteresseerd in zo'n atelier? Hou deze blog dan in de gaten, want binnenkort lees je hier meer over schrijfworkshops die ik zal organiseren, zowel voor mensen met een beperking als anderen.


Ik schud uit mijn mouw gedichten
ik spreek de woorden uit
Ik schud uit mijn mouw gedachten
ze vormen een gedicht
Gedichten en gedachten
klanken als een lied
een melodie
't Klinkt... ik weet het niet

                             Monique

www.gedichtendag.be




zondag 9 december 2012

Vijfenveertig (44)

Afscheid van Maria

Onbeweeglijk ligt Maria in het grote ziekenhuisbed. Haar huid is dun en breekbaar als de varkensblaas die ik eens in een museum zag. Naast het bed zitten haar broer en zus.
‘Het gaat niet goed,’ fluistert haar broer me toe.
Als ik me over haar buig opent ze even haar ogen. Als ik haar hand vastneem beweegt ze haar bovenlip. Het lijkt alsof ze me iets zeggen wil, maar er komt geen klank. Dan ligt ze weer zo onbeweeglijk als eerst.
‘Ze slaapt bijna de hele dag,’ vertelt haar zus, ‘En de weinige momenten waarop ze wakker is, staart ze maar voor zich uit.’
Twee verpleegsters stappen de kamer binnen. ‘Kunnen jullie even op de gang wachten? We moeten haar verzorgen.’
Op de gang pinkt haar zus een traan weg. ‘Ze praat niet meer. Zelfs als we iets vragen reageert ze niet.’
De verpleegsters vliegen ons voorbij. ‘Je mag weer binnen, hoor!’
Maria ligt nu nog onbeweeglijker dan daarnet.
Haar broer loopt op haar af en legt zijn hand op haar voorhoofd. ‘ ’t Is… voorbij,’ stamelt hij, ‘Helemaal… voorbij.’
Het dringt niet meteen tot me door wat hij bedoelt. Tot hij de verpleegsters terugroept en er even later ook een dokter de kamer binnenstormt…
‘Ze heeft op jou gewacht,’ zegt haar broer me wel tien keer, ‘Ze moest je nog zien. Je betekende zoveel voor haar.’
Ik draai wat in het rond. Ik voel me een indringer. De familie zou dit moment onder hen moeten kunnen beleven. Daarom zeg ik dat ze me mogen bellen als ik met iets kan helpen en verdwijn stilletjes.
Ik loop, zoals ik had gepland, de stad in. Maar een deel van mij blijft op de ziekenhuiskamer. Een deel van mij blijft bij Maria.
Maria, die zo'n twee jaar geleden voor het eerst het dagcentrum binnenstapte en in mijn groep terechtkwam. Die ondanks dat ze altijd thuis had gewoond enthousiast mee kookte en knutselde en zijden sjaals schilderde. Die altijd van een babbeltje hield. Die zo graag lachte en anderen fopte. Die het de max vond zich te verkleden. Maria die in de kortste keren ieders hart veroverde. Die veel te snel ziek werd, heel erg ziek. Die tussen de ziekenhuisperiodes door nog het dagcentrum bezocht en probeerde zoveel mogelijk aan alles deel te nemen. Die steeds sneller moe werd. Vaak terug naar het ziekenhuis moest. Die enkele weken geleden nog zo blij was omdat de Sint ook op haar ziekenhuiskamer langskwam. Maria die daarstraks nog even in mijn ogen keek. Die op me heeft gewacht…

Meer over mijn vijfenveertigdagenproject lees je hier.

donderdag 9 augustus 2012

Tuinfeest

Ik heb de zon besteld
tafels en stoelen geteld
slingers en lichtjes in mijn tuin gehangen
enkele feestneuzen gevangen.

Heb je zin om ook te komen?
't Wordt een feest om van te dromen.



Zomerfeest

Er staat een tent
Er klinkt muziek
Ik trek mijn feestjurk aan
Ik ben naar de kapper gegaan
Mijn dansschoenen staan klaar
Vertrekken maar!
Hip hoi, ik dans,
en dans,
en dans,
...
de hele avond lang



Patricia, Patrick, Roel, Monique, Brenda en Evert schreven deze gedichten tijdens een poëzieworkshop voor mensen met een verstandelijke beperking die ik begeleidde.
Beide gedichten verschenen in het boekje 'Feest'.

zaterdag 7 april 2012

Fijne paasdagen!

Paaseieren
Paashaas
Paasbloemen
Paasklokken
...
Ik voel me paasbest

Marc



Marc schreef dit paasgedicht tijdens een poëzie-atelier voor mensen met een beperking dat ik begeleidde.

maandag 13 juni 2011

Mijn rolstoel

Mijn rolstoel

Roeien
in een roeiboot
met de riemen
die ik heb

Rollen
in een rolstoel
met de wielen
die ik heb

             Patricia Van Frausum

Patricia schreef dit gedicht tijdens een poëzieworkshop voor personen met een verstandelijke beperking die ik begeleidde. Het verscheen in het boekje: 'Ik ben...'

vrijdag 15 april 2011

Ik schilder de honden blauw

We knutselen kameleonvlinders. Maar Briek houdt meer van honden. Hij schildert een hond, een blauwe hond. Meteen denk ik aan deze dichtbundel:

Ik schilder de honden blauw + cd


de oude boom met zijn
gedraaide takken
als klimop kruipen ze om
elkaar, als twee vrienden
er is maar weinig groen
en helemaal bovenaan
hangt blauwe regen
blauwe regen
in trossen die lijken neer te vallen
ik vind de oude boom prachtig

Evert Franssens

Evert heeft een verstandelijke beperking. Hij bezoekt het dagcentrum waar ik jarenlang werkte. Dit gedicht schreef hij tijdens een atelier dat ik begeleidde. Hij viel ermee in de prijzen.
Het gedicht werd gepubliceerd in het boek 'Ik schilder de honden blauw'(Stichting Ago/Uitgeverij De Stiel).
In deze bundel lees je ook gedichten van Martine Daems, Jessica Onsia, Monique Thielemans en Patricia Van Frausum, die gemaakt werden in 'mijn poëzieatelier'.  

Interesse in een poëzieworkshop voor mensen met een verstandelijke beperking? Neem gerust contact met me op.