WiebelWoorden : paarden

Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast

Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast.

Het leven wiebelt. Soms slingert het zacht heen en weer, zoals een kind op een schommel. Misschien geef je het dan, net als dat kind, vol vertrouwen een extra duwtje, en ga je almaar hoger. Maar het leven kan ook wankelen, een kant op waggelen die je helemaal niet uit wil. Of het kan danig schudden en schokken, zodat je grondvesten daveren.
Op al deze momenten zijn er woorden.
WiebelWoorden zoekt ze samen met je op.
Omdat woorden helpen herinneringen te bewaren en belevenissen te delen. Omdat woorden een houvast bieden. En omdat het bijzonder prettig is woorden aan papier toe te vertrouwen.

Op dit blog vind je vooral woorden terug die binnen in mij wiebelden. Die zich puzzelden tot een anekdote, verhaal of gedicht.
Wiebel tijdens het lezen gerust mee op hun ritme.

zondag 30 december 2012

Kerstjumping

Onze buren, R. en L. hadden ons samen met een bevriend koppel, C. en D. uitgenodigd voor de Kerstjumping.
Met ons zessen zaten we gezellig te kletsen, de paarden die over allerlei hindernissen sprongen, waaronder een muur van wel 2,25 m, te bewonderen en toe te juichen, en te smullen van de Mechelse koekoek die we kregen voorgeschoteld. Aan dit laatste besteedde D. nog de minste aandacht. Zo gebeurde het dat zijn mes op een stukje bot afschampte en een brok vlees uit zijn bord opvloog om in het bord van de mevrouw aan de tafel naast ons te belanden. Zij was eveneens druk aan het kletsen, bewonderen en toejuichen. Ook zij gaf het lekkers in haar bord te weinig aandacht. Ze prikte met haar vork recht in D.'s stuk koekoek en stopte dat zonder iets ongewoons op te merken in haar mond.