Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast


Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast.

Het leven wiebelt. Soms slingert het zacht heen en weer, zoals een kind op een schommel. Misschien geef je het dan, net als dat kind, vol vertrouwen een extra duwtje, en ga je almaar hoger. Maar het leven kan ook wankelen, een kant op waggelen die je helemaal niet uit wil. Of het kan danig schudden en schokken, zodat je grondvesten daveren.
Op al deze momenten zijn er woorden.
WiebelWoorden zoekt ze samen met je op.
Omdat woorden helpen herinneringen te bewaren en belevenissen te delen. Omdat woorden een houvast bieden. En omdat het bijzonder prettig is woorden aan papier toe te vertrouwen.

Op dit blog vind je vooral woorden terug die binnen in mij wiebelden. Die zich puzzelden tot een anekdote, verhaal of gedicht.
Wiebel tijdens het lezen gerust mee op hun ritme.

zondag 14 april 2013

Gedicht

je roert
in je thee
met melk
en smoddert

kloddert
kruimels
door de dag
en wacht

uren voor je
scherm
luid getokkel
in pyjama

weet  dat
leven nu is
met je hele
zelf erbij

        © Veerle Schaltin

6 opmerkingen:

  1. leven zijn de kruimels en de brokken .... de scherpe kanten en de zachte kantjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi, Veerle, blij dat ik hier nog eens was ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik hou erg van dit gedicht! Wijze woorden.

    BeantwoordenVerwijderen

Als het niet lukt hier te reageren en je toch graag je zegje wil doen, mag je altijd een woordje achterlaten op www.bloggen.be/sprokkels.

Dank voor je reactie!