De verkiezingskoorts hield bij ons ook na 14 oktober nog aan, want in onze gemeente werd naast het officiƫle gemeentebestuur ook een kindergemeenteraad gekozen en daarvoor had Zoonlief zich kandidaat gesteld.
Elke school mocht drie raadsleden afleveren, die verkozen werden uit de leerlingen van het vijfde leerjaar.
Als 'een echte' voerde Zoonlief campagne met affiches die hij overal in zijn school ophing, flyers die hij uitdeelde en een heuse speech waarin hij zijn programmapunten uiteenzette. Die gingen van veiligere straten met degelijke voet- en fietspaden over meer culturele manifestaties zoals halloweentochten, grootse kinderfeesten en uitdagende vakantiekampen tot een extra speeltuin.
In de aanloop naar deze verkiezingen had Zoonlief er van 's morgens vroeg tot 's avonds laat de mond van vol zowel thuis als op school. Dit laatste kwam ik van zijn klasgenoten en hun ouders te weten. Hij gedroeg zich en praatte ook als een politicus.
De leerlingen brachten hun stem op 12 oktober al uit, maar op de uitslag was het wachten tot de dinsdag na de officiƫle verkiezingen. Het waren nerveuze dagen voor Zoonlief. Maar de spanning werd beloond, want Zoonlief won met de meerderheid van de stemmen. Prompt plakte hij bedankt-stroken op zijn affiches.
Over een paar weken vindt de installatievergadering plaats in de raadszaal van het gemeentehuis. Dan zal hij de leden van de andere scholen leren kennen en worden de burgemeester en de schepenen verkozen.
't Is gek, plots een politicus in huis. Ik ben benieuwd wat dat nog gaat geven.
Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast
Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast.
Het leven wiebelt. Soms slingert het zacht heen en weer, zoals een kind op een schommel. Misschien geef je het dan, net als dat kind, vol vertrouwen een extra duwtje, en ga je almaar hoger. Maar het leven kan ook wankelen, een kant op waggelen die je helemaal niet uit wil. Of het kan danig schudden en schokken, zodat je grondvesten daveren.
Op al deze momenten zijn er woorden.
WiebelWoorden zoekt ze samen met je op.
Omdat woorden helpen herinneringen te bewaren en belevenissen te delen. Omdat woorden een houvast bieden. En omdat het bijzonder prettig is woorden aan papier toe te vertrouwen.
Op dit blog vind je vooral woorden terug die binnen in mij wiebelden. Die zich puzzelden tot een anekdote, verhaal of gedicht.
Wiebel tijdens het lezen gerust mee op hun ritme.
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
zondag 21 oktober 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)