Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast


Als het leven wiebelt, bieden woorden een houvast.

Het leven wiebelt. Soms slingert het zacht heen en weer, zoals een kind op een schommel. Misschien geef je het dan, net als dat kind, vol vertrouwen een extra duwtje, en ga je almaar hoger. Maar het leven kan ook wankelen, een kant op waggelen die je helemaal niet uit wil. Of het kan danig schudden en schokken, zodat je grondvesten daveren.
Op al deze momenten zijn er woorden.
WiebelWoorden zoekt ze samen met je op.
Omdat woorden helpen herinneringen te bewaren en belevenissen te delen. Omdat woorden een houvast bieden. En omdat het bijzonder prettig is woorden aan papier toe te vertrouwen.

Op dit blog vind je vooral woorden terug die binnen in mij wiebelden. Die zich puzzelden tot een anekdote, verhaal of gedicht.
Wiebel tijdens het lezen gerust mee op hun ritme.

woensdag 13 april 2011

Van rijmelarij tot gedicht


Gisteren hielden de aprilse grillen Zoonlief en mezelf aan huis gekluisterd. We bekeken de dingen om ons heen en rijmden er gezellig op los.
Na een poos verschenen deze gedichten.

de kater houdt niet
van water
het zwembad
is hem te nat
vlug vlug weg
spit spet spat
pech…
toch nog nat!


groen, groen, groen
in de tuin
oei
ook wat bruin
een struik
verdord
dorst, dorst, dorst
wie geeft hem
water?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Als het niet lukt hier te reageren en je toch graag je zegje wil doen, mag je altijd een woordje achterlaten op www.bloggen.be/sprokkels.

Dank voor je reactie!